Pioneers of psychology. Hoofdstuk 9 Psychology as the Science of Behavior: Ivan Pavlov

We use cookies to give you the best experience possible. By continuing we’ll assume you’re on board with our cookie policy
Inleiding: afkeer van de psychologie Pavlov, Watson en Skinner

Ivan Petrovich Pavlov INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1849-1936) zocht nieuwe wetenschappelijke uitdagingen nadat hij een serie studie over de fysiologie van de vertering had afgerond waarvoor hij de Nobelprijs had gekregen.

Related links: An Essay Concerning Human Understanding

Bij deze studies naar de aangeboren en reflexmatige speekselreactie op voedsel had hij andere reacties geobserveerd.

Namelijk …speekselreacties direct na het plaatsen van de hond in de experimentele omgeving.

Pavlov wilde nagaan hoe deze speekselreactie, die hij de “psychische secreties”, noemde in elkaar zat. Deze psychische secreties waren niet aangeboren maar aangeleerd. Dit leek echter eerder een gebied van de psychologie te zijn en Pavlov minachtte het introspectieve, onbetrouwbare van de psychologie.

Hij zag zichzelf als een fysioloog en was bang om geassocieerd te worden met de softe psychologie. Pavlov loste zijn dilemma op toen hij het boek Reflexes of the Brain van Ivan M. Sechenov INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1829-1905) las. Sechenov had geprobeerd al het gedrag te verklaren – incl. de hogere functies zoals denken, de wil en oordelen – in termen van uitgebreide reflexen. Descartes had dergelijke ideeen ook in de Treatise of Man beschreven, maar Sechenov moderne fysiologisch taal.

Pavlov besloot dat de psychische secreties van zijn honden hergedefinieerd konden worden naar de fysiologische terminologie van de reflex.

Pavlov wilde nagaan hoe deze speekselreactie, die hij de “psychische secreties”, noemde in elkaar zat. Deze psychische secreties waren niet aangeboren maar aangeleerd. Dit leek echter eerder een gebied van de psychologie te zijn en Pavlov minachtte het introspectieve, onbetrouwbare van de psychologie.

Hij zag zichzelf alseen fysioloog en was bang om geassocieerd te worden met de softe psychologie.

Pavlov loste zijn dilemma op toen hij het boek Reflexes of the Brain van Ivan M. Sechenov INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1829-1905) las. Sechenov had geprobeerd al het gedrag te verklaren – incl. de hogere functies zoals denken, de wil en oordelen – in termen van uitgebreide reflexen. Descartes had dergelijke ideeen ook in de Treatise of Man beschreven, maar Sechenov moderne fysiologisch taal.

Pavlov besloot dat de psychische secreties van zijn honden hergedefinieerd konden worden naar de fysiologische terminologie van de reflex.

Pavlov loste zijn dilemma op toen hij het boek Reflexes of the Brain van Ivan M. Sechenov INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1829-1905) las. Sechenov had geprobeerd al het gedrag te verklaren – incl. de hogere functies zoals denken, de wil en oordelen – in termen vanuitgebreide reflexen.

Descartes had dergelijke ideeen ook in de Treatise of Man beschreven, maar Sechenov in moderne fysiologisch taal.

Pavlov besloot dat de psychische secreties van zijn honden hergedefinieerd konden worden naar de fysiologische terminologie van de reflex.

In de nieuwe terminologie van Pavlov werden de psychische secreties hernoemd alsgeconditioneerde reflexen, terwijl aangeboren spijsverteringsresponsen ongeconditioneerde reflexen genoemd werden.

Dit moest allemaal in het laboratorium onderzocht worden en psychologische termen mochten niet gebruikt worden. Echter de Amerikaanse psycholoog John Broadus Watson INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1878-1956) was geinteresseerd in het werk van Pavlov.

Hij was ook steeds wantrouwiger geworden jegens de niet-verifieerbare en onwetenschappelijke aard van de introspectieve psychologie. Volgens Watson was het juiste onderwerp van de psychologie niet de traditionele geest en zijn subjectieve bewustzijn, maar objectief en observeerbaar gedrag.

Hij zag de geconditioneerde reflex van Pavlov als model voor een objectieve en niet-mentale theorie en stichtte een invloedrijke school die bekend staat als het behaviorisme. De meest eloquente en effectieve woordvoerder voor de stroming is B.F. Skinner INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904-1990).

Dit moest allemaal in het laboratorium onderzocht worden en psychologische termen mochten niet gebruikt worden.

Echter de Amerikaanse psycholoog John Broadus Watson INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1878-1956) was geinteresseerd in het werk van Pavlov.

Hij was ook steeds wantrouwiger geworden jegens deniet-verifieerbare en onwetenschappelijke aard van de introspectieve psychologie.

Volgens Watson was het juiste onderwerp van de psychologie niet de traditionele geest en zijn subjectieve bewustzijn, maar objectief en observeerbaar gedrag.

Hij zag de geconditioneerde reflex van Pavlov als model voor een objectieve en niet-mentale theorie en stichtte een invloedrijke school die bekend staat als het behaviorisme. De meest eloquente en effectieve woordvoerder voor de stroming is B.F. Skinner INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904-1990).

Volgens Watson was het juiste onderwerp van de psychologie niet de traditionele geest en zijn subjectieve bewustzijn, maarobjectief en observeerbaar gedrag.

Hij zag de geconditioneerde reflex van Pavlov als model voor een objectieve en niet-mentale theorie en stichtte een invloedrijke school die bekend staat als het behaviorisme. De meest eloquente en effectieve woordvoerder voor de stroming is B.F. Skinner INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904-1990).

Hij zag de geconditioneerde reflex van Pavlov als model vooreen objectieve en niet-mentale theorie en stichtte een invloedrijke school die bekend staat als het behaviorisme.

De meest eloquente en effectieve woordvoerder voor de stroming is B.F. Skinner INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904-1990).

De meest eloquente en effectieve woordvoerder voor de stroming isB.F. Skinner INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904-1990).
Pavlovs early life and career

Pavlov werd in 1890 professor aan de St. Petersburg Military-Medical Academy. Hier kon hij zijn eigen staf en lab inrichten. Hier begon hij aan een experimentele studie vanspijsverteringssysteem.

De fysiologie van vertering

De eerste 10 jaar onderzocht Pavlov de ingewikkelde werking van het spijsverteringssysteem. Pavlovs grote bijdrage was dat hij normale spijsvertering bestudeerde bij proefdieren. Hiertoe creeerde hij chirurgische openingen, of fistulas, op verschillende plaatsen van het spijsverteringssysteem bij honden.

Dit lukte hem vanwege twee redenen:? Hij was een zeer goede chirurg die niet tegen bloed kon en daarom met minimaal trauma opereerde.
? Hij nam uitzonderlijk veel maatregelen om antiseptisch te opereren.

Naast de aangeboren speekselreacties vielen Pavlov ook de psychische speekselreacties op. Deze laatste bestonden hij de afgifte van speeksel op het moment dat de dieren in de experimentele apparaten werden gebracht.

Dit was de start van de studie naar de geconditioneerde reflexen.

Geconditioneerde reflexen
Pavlov noemde de geconditioneerde reflexen voor het eerst in zijn Nobelprijsrede INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904). Vier basiscomponenten van geconditioneerde reflex:
? ongeconditioneerde stimulus
? ongeconditioneerde respons
? geconditioneerde stimulus
? geconditioneerde respons

Naast de aangeboren speekselreacties vielen Pavlov ook de psychische speekselreacties op. Deze laatste bestonden hij de afgifte van speeksel op het moment dat de dieren in de experimentele apparaten werden gebracht.

Dit was de start van de studie naar degeconditioneerde reflexen.

Geconditioneerde reflexen
Pavlov noemde de geconditioneerde reflexen voor het eerst in zijn Nobelprijsrede INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904). Vier basiscomponenten van geconditioneerde reflex:
? ongeconditioneerde stimulus
? ongeconditioneerde respons
? geconditioneerde stimulus
? geconditioneerde respons

Geconditioneerde reflexen

Pavlov noemde de geconditioneerde reflexen voor het eerst in zijn Nobelprijsrede INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (1904).

Vier basiscomponenten van geconditioneerde reflex:? ongeconditioneerde stimulus
? ongeconditioneerde respons
? geconditioneerde stimulus
? geconditioneerde respons

Een ongeconditioneerde stimulus en een ongeconditioneerde respons vormen samen deongeconditioneerde reflex, een aangeboren en automatische reactie die voor het leren of conditioneren bestaat.

Pavlov merkte op dat een typische geconditioneerde stimulus begint als een “neutrale” stimulus en geen sterke respons toont. Na verloop van tijd krijgt deze stimulus de eigenschappen van een uitgelokte respons, omdat deze is gecombineerd met een ongeconditioneerde stimulus. INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (een maaltijd voor de honden gaf een steeds sterkere respons te zien). De geconditioneerde reflexen waren perfect voor het soort systematisch onderzoeksprogramma dat Pavlov leidde.

Pavlov merkte op dat een typische geconditioneerde stimulus begint als een “neutrale” stimulus en geen sterke respons toont.

Na verloop van tijd krijgt deze stimulus de eigenschappen van eenuitgelokte respons, omdat deze is gecombineerd met een ongeconditioneerde stimulus. INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (een maaltijd voor de honden gaf een steeds sterkere respons te zien).

De geconditioneerde reflexen waren perfect voor het soort systematisch onderzoeksprogramma dat Pavlov leidde.

Voorbeeld van een vroeg experiment

Een toon diende als geconditioneerde stimulus, gevolgd door de ongeconditioneerde stimulus van een vloeistof op de tong.

Variaties waren:? De onderzoekers varieerden het aantal paren van deze stimuli voordat zij de toon zonder de vloeistof aanboden. Dit, om te zien hoeveel er nodig waren om conditionering te laten optreden. De geconditioneerde reflexen werden steeds sterker na de eerste dertig gepaarde stimuli; na deze keren levelde de geconditioneerde reflex af.

? Variatie van het tijdsinterval tussen de geconditioneerde en de ongeconditioneerde stimuli liet zien dat de snelste en sterkste conditionering optrad bij korte intervallen.

? Als de ongeconditioneerde stimulus voor de geconditioneerde kwam, traden er INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (onafhankelijk van het tijdsinterval) geen geconditioneerde reflexen op.

? Een andere serie van experimenten betrof de hogere-orde conditionering, waarbij een sterke geconditioneerde speekselreflex eerst bewerkstelligd werd op een bepaalde stimulus zoals een bel, die toen diende als een ongeconditioneerde stimulus in een andere serie van stimuli paren met een andere geconditioneerde stimulus zoals een flitslicht.

Dus de bel werd eerst gepaard met een milde vloeistof op de tong, toen werd het licht gepaard met de bel waarbij de dieren geconditioneerd raakten met het licht.

Generalisatie, differentiatie en experimentele neurose Andere uitkomsten van experimenten:

1. Een andere belangrijke serie van experimenten toonde aan dat de geconditioneerde reflexen
uitgelokt konden worden door …..
2. Als de ongelijke stimulus dan herhaaldelijk gepresenteerd werd, maar niet “bekrachtigd” door een opvolgende ongeconditioneerde stimulus, trad er een ……..
3. Experimentele neurose zou volgens Pavlov optreden wanneer dieren geconfronteerd werden met …..1. Een andere belangrijke serie van experimenten toonde aan dat de geconditioneerde reflexen
uitgelokt konden worden door stimuli die gelijk waren, maar niet identiek aan de originele geconditioneerde stimulus. Dit fenomeen noemde Pavlov generalisatie. Hoe groter de ongelijkheid tussen de geconditioneerde en de test stimuli, des te zwakker was de gegeneraliseerde respons.

2. Als de ongelijke stimulus dan herhaaldelijk gepresenteerd werd, maar niet “bekrachtigd” door een opvolgende ongeconditioneerde stimulus, trad er een andere vorm van leren op dat Pavlov differentiatie noemde. Als een hond bv. getraind werd op een cirkel die iedere keer bekrachtigd werd door een vloeistof op de tong en de cirkel afgewisseld werd door een elliptische figuur INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (die niet bekrachtigd werd) zou de hond op een gegeven moment ook gaan kwijlen bij de ellips. Na een aantal pogingen echter kwijlde de hond niet meer bij de ellips. Dan was er dus differentiatie opgetreden.

3. Experimentele neurose zou volgens Pavlov optreden wanneer dieren geconfronteerd werden met onvermijdelijke conflicten tussen twee sterke maar niet gelijkende conditie-respons neigingen; bv. om de gaan kwijlen of het kwijlen te onderdrukken bij het zien van een ambigue ellipsvormig.

Vanuit de experimentele neurose leidde hij een nieuwe theorie af over het functioneren van het brein.

1. Een andere belangrijke serie van experimenten toonde aan dat de geconditioneerde reflexen
uitgelokt konden worden door stimuli die gelijk waren, maar niet identiek aan de originele geconditioneerde stimulus.

Dit fenomeen noemde Pavlovgeneralisatie. Hoe groter de ongelijkheid tussen de geconditioneerde en de test stimuli, des te zwakker was de gegeneraliseerde respons.

2. Als de ongelijke stimulus dan herhaaldelijk gepresenteerd werd, maar niet “bekrachtigd” door een opvolgende ongeconditioneerde stimulus, trad er een andere vorm van leren op dat Pavlov differentiatie noemde. Als een hond bv. getraind werd op een cirkel die iedere keer bekrachtigd werd door een vloeistof op de tong en de cirkel afgewisseld werd door een elliptische figuur INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (die niet bekrachtigd werd) zou de hond op een gegeven moment ook gaan kwijlen bij de ellips. Na een aantal pogingen echter kwijlde de hond niet meer bij de ellips. Dan was er dus differentiatie opgetreden.

3. Experimentele neurose zou volgens Pavlov optreden wanneer dieren geconfronteerd werden met onvermijdelijke conflicten tussen twee sterke maar niet gelijkende conditie-respons neigingen; bv. om de gaan kwijlen of het kwijlen te onderdrukken bij het zien van een ambigue ellipsvormig.

Vanuit de experimentele neurose leidde hij een nieuwe theorie af over het functioneren van het brein.

2. Als de ongelijke stimulus dan herhaaldelijk gepresenteerd werd, maar niet “bekrachtigd” door een opvolgende ongeconditioneerde stimulus, trad er een andere vorm van leren op dat Pavlovdifferentiatie noemde.

Als een hond bv. getraind werd op een cirkel die iedere keer bekrachtigd werd door een vloeistof op de tong en de cirkel afgewisseld werd door een elliptische figuur INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (die niet bekrachtigd werd) zou de hond op een gegeven moment ook gaan kwijlen bij de ellips. Na een aantal pogingen echter kwijlde de hond niet meer bij de ellips. Dan was er dus differentiatie opgetreden.

3. Experimentele neurose zou volgens Pavlov optreden wanneer dieren geconfronteerd werden met onvermijdelijke conflicten tussen twee sterke maar niet gelijkende conditie-respons neigingen; bv. om de gaan kwijlen of het kwijlen te onderdrukken bij het zien van een ambigue ellipsvormig.

Vanuit de experimentele neurose leidde hij een nieuwe theorie af over het functioneren van het brein.

3. Experimentele neurose zou volgens Pavlov optreden wanneer dieren geconfronteerd werden metonvermijdelijke conflicten tussen twee sterke maar niet gelijkende conditie-respons neigingen; bv. om de gaan kwijlen of het kwijlen te onderdrukken bij het zien van een ambigue ellipsvormig.

Vanuit de experimentele neurose leidde hij een nieuwe theorie af over het functioneren van het brein.

Pavlovs theorie over het brein

In navolging van Sechenov werden de ongeconditioneerde reflexen volgens de fysiologische verklaring van Pavlov mogelijk gemaakt door verbindingen tussen de motorische en sensorische zenuwen die zich bevonden in het ruggenmerg en de lagere hersencentra.

Geconditioneerde reflexen vonden plaats wanneerneurale banen in de cortex deel gingen uitmaken van dit circuit, waarbij zich nieuwe combinaties van verbindingen tussen stimuli en responsen vormden.

Bewijs voor de corticale lokalisatie kwam van onderzoek bij dieren waarbij ablatie INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (zie ook Flourens H.3) had plaatsgevonden, nadat zij geconditioneerde reflexen verworven hadden. Hoewel deze dieren in leven konden worden gehouden met volledig behoud van hun ongeconditioneerde reflexen, verloren zij permanent hun oude geconditioneerde reflexen en verworven geen nieuwe meer.

Bewijs voor de corticale lokalisatie kwam van onderzoek bij dieren waarbij ablatie INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (zie ook Flourens H.3) had plaatsgevonden, nadat zijgeconditioneerde reflexen verworven hadden.

Hoewel deze dieren in leven konden worden gehouden met volledig behoud van hun ongeconditioneerde reflexen, verloren zij permanent hun oude geconditioneerde reflexen en verworven geen nieuwe meer.

Inhibitie en excitatie in de cortex

Pavlov beredeneerde dat verschillende geconditioneerde stimuli verschillende specifieke locaties in de hersenen activeren. En dat de locaties voor gelijke stimuli dichter bij elkaar liggen dan de locaties van de ongelijke stimuli.

Hij speculeerde verder dat twee verschillende soorten processen moeten optreden in deze locaties om conditionering te veroorzaken

? excitatie zou leiden tot …..
? inhibitie een reeds …..? excitatie zou leiden tot de verwerving of generalisatie van geconditioneerde responsen, terwijl
? inhibitie een reeds verworven respons onderdrukt.

Pavlov suggereerde dat het excitatorische proces ontstaat in een corticaal gebied wanneer de stimulus bekrachtigd wordt door de presentatie van een ongeconditioneerde stimulus. Inhibitie processen treden op wanneer dergelijke bekrachtiging niet optreedt. Hij beweerde ook dat excitatie en inhibitie een golf verspreiden over de nabij gelegen gebieden, waarbij de kracht daarvan afneemt naarmate zij verder van het centrum is.

Cerebrale verspreiding INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (straling) is nooit aangetoond, maar zou volgens Pavlov de oorzaak zijn voor generalisatie, differentiatie en experimentele neurose:

? In geval van differentiatie training zenden de corticale gebieden van niet-bekrachtigde stimuli inhibitie golven uit. Als er rondom het corticale gebied van het geconditioneerde gebied veel niet- geconditioneerde gebieden liggen, wordt het hele omliggende gebied een veld van onderdrukking.
? Experimentele neurose zou optreden wanneer er een sterke excitatie en inhibitie tegelijkertijd plaatsvindt. De corticale locatie ligt dan precies op de grens tussen de krachtige excitatorische en inhibitie velden.

Pavlov suggereerde dat het excitatorische proces ontstaat in een corticaal gebied wanneer de stimulus bekrachtigd wordt door de presentatie van een ongeconditioneerde stimulus.

Inhibitie processen treden op wanneerdergelijke bekrachtiging niet optreedt.

Hij beweerde ook dat excitatie en inhibitie een golf verspreiden over de nabij gelegen gebieden, waarbij de kracht daarvan afneemt naarmate zij verder van het centrum is.

Cerebrale verspreiding INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (straling) is nooit aangetoond, maar zou volgens Pavlov de oorzaak zijn voor generalisatie, differentiatie en experimentele neurose:
? In geval van differentiatie training zenden de corticale gebieden van niet-bekrachtigde stimuli inhibitie golven uit. Als er rondom het corticale gebied van het geconditioneerde gebied veel niet- geconditioneerde gebieden liggen, wordt het hele omliggende gebied een veld van onderdrukking.
? Experimentele neurose zou optreden wanneer er een sterke excitatie en inhibitie tegelijkertijd plaatsvindt. De corticale locatie ligt dan precies op de grens tussen de krachtige excitatorische en inhibitie velden.

Cerebrale verspreiding INSERT INTO `cofwp_posts` VALUES (straling) is nooit aangetoond, maar zou volgens Pavlov de oorzaak zijn voor generalisatie, differentiatie en experimentele neurose:

? In geval van differentiatie training zenden ……
? Experimentele neurose zou optreden wanneer er …..? In geval van differentiatie training zenden de corticale gebieden van niet-bekrachtigde stimuli inhibitie golven uit. Als er rondom het corticale gebied van het geconditioneerde gebied veel niet- geconditioneerde gebieden liggen, wordt het hele omliggende gebied een veld van onderdrukking.

? Experimentele neurose zou optreden wanneer er een sterke excitatie en inhibitie tegelijkertijd plaatsvindt. De corticale locatie ligt dan precies op de grens tussen de krachtige excitatorische en inhibitie velden.

Van dieren naar mensen

Pavlov constateerde grote individuele symptomen verschillen bij zijn honden. De dieren die normaal gesproken erg actief waren werdenextreem in hun neurose door te gaan bijten, grommen, huilen enz. Dieren die daarvoor rustiger waren geweest werden eerder depressief, lethargisch en apathisch.

Pavlov dacht dat de actievere dieren hersenen hadden met meer excitatorische gebieden. In 1929 begon de 80-jarige Pavlov de implicaties hiervan voor de menselijke psychopathologie na te gaan. Hij probeerde de verschillen van de psychiatrische ziekten te verklaren in termen van een overvloed of tekort aan excitatie of inhibitie gebieden in de hersenen.

Hij ontwikkelde:
a) fysieke therapieen voor deze veronderstelde tekortkomingen, bedoeld om de hersencellen te laten rusten of juist te activeren, en
b) medicinale therapieen, bijv. door bromide toe te dienen.

Hiermee vestigde hij de traditie van de organische psychiatrie in de Sovjet Unie

Pavlov dacht dat de actievere dieren hersenen hadden met meer excitatorische gebieden. In 1929 begon de 80-jarige Pavlov de implicaties hiervan voor de menselijke psychopathologie na te gaan.

Hij probeerde de verschillen van de psychiatrische ziekten te verklaren in termen vaneen overvloed of tekort aan excitatie of inhibitie gebieden in de hersenen.

Hij ontwikkelde:
a) fysieke therapieen voor deze veronderstelde tekortkomingen, bedoeld om de hersencellen te laten rusten of juist te activeren, en
b) medicinale therapieen, bijv. door bromide toe te dienen.

Hiermee vestigde hij de traditie van de organische psychiatrie in de Sovjet Unie

Hij ontwikkelde:a) fysieke therapieen voor deze veronderstelde tekortkomingen, bedoeld om de hersencellen te laten rusten of juist te activeren, en
b) medicinale therapieen, bijv. door bromide toe te dienen.

Hiermee vestigde hij de traditie van de organische psychiatrie in de Sovjet Unie

De invloed van Pavlov

Toen Pavlov stierf was zijn invloed verspreid naar de VS waar zijn niet-mentale aanpak een groep jonge wetenschappers had aangesproken die zichzelfbehavioristen noemden.

Zij veranderden hun definitie van de psychologie zodanig dat zij deze konden aanpassen aan de niet-mentale benadering. In tegenstelling tot Pavlov hadden zij geen interesse in de corticale en neurologische onderbouwing.

Zij zochten naar gedragsmatige wetten mbt stimuli en responsen die onafhankelijk van de fysiologie konden bestaan. Psychologie werd getransformeerd naar de wetenschap van gedrag. Een van de voornaamste oprichters van het behaviorisme was John Broadus Watson.

Zij veranderden hun definitie van de psychologie zodanig dat zij deze konden aanpassen aan deniet-mentale benadering. In tegenstelling tot Pavlov hadden zij geen interesse in de corticale en neurologische onderbouwing.

Zij zochten naar gedragsmatige wetten mbt stimuli en responsen die onafhankelijk van de fysiologie konden bestaan. Psychologie werd getransformeerd naar de wetenschap van gedrag. Een van de voornaamste oprichters van het behaviorisme was John Broadus Watson.

Zij zochten naar gedragsmatige wetten mbt stimuli en responsen dieonafhankelijk van de fysiologie konden bestaan.

Psychologie werd getransformeerd naar de wetenschap van gedrag. Een van de voornaamste oprichters van het behaviorisme was John Broadus Watson.

Psychologie werd getransformeerd naar de wetenschap van gedrag.

Een van de voornaamste oprichters van het behaviorisme wasJohn Broadus Watson.

Tagged In :

Get help with your homework


image
Haven't found the Essay You Want? Get your custom essay sample For Only $13.90/page

Sarah from CollectifbdpHi there, would you like to get such a paper? How about receiving a customized one?

Check it out